مسابقه برای شکایت از انویدیا آغاز شده است
سهام انویدیا پس از آنکه هیئت مدیره این شرکت تحقیقاتی را درباره رابطه جنسن هوانگ با فردی که مظنون به جاسوسی برای چین است آغاز کرد، بیش از ۴ درصد سقوط کرد و یک متخصص حقوق اوراق بهادار میگوید اصرار قبلی این شرکت مبنی بر اینکه همه چیز «عادی» بوده است، میتواند به یک مشکل بسیار پرهزینه تبدیل شود.
سهام انویدیا روز دوشنبه، اولین روز معاملاتی پس از آنکه هیئت مدیره اعلام کرد مدیرعامل خود، جنسن هوانگ، را به دلیل رویکردش در قبال رابطه با آلیس هوانگ (از مدیرانی که اطلاعات ایالات متحده معتقد است برای چین جاسوسی میکرده) تحت بررسی قرار میدهد، بیش از ۴ درصد کاهش یافت.
وکلای اوراق بهادار از پیش دست به کار شده بودند. دستکم چهار شرکت، از جمله Schall, Brown & Schwartz و Levi & Korsinsky، روز دوشنبه تحقیقاتی را درباره اینکه آیا انویدیا سرمایهگذاران را گمراه کرده است یا خیر، اعلام کردند. رابرت بارتلت، استاد حقوق استنفورد و متخصص حقوق اوراق بهادار، انتظار دارد شرکتهای دیگری نیز به آنها ملحق شوند.
بارتلت صبح دوشنبه در مصاحبهای گفت: «قطعا شرط میبندم که شکایتی ثبت خواهد شد» و افزود تعجب نخواهد کرد اگر پروندهای تا پایان روز تشکیل شود. وکلای شاکی دلایل خوبی برای اول صف بودن دارند؛ طبق قانون فدرال اوراق بهادار، اولین شکواییه باعث انتشار یک آگهی عمومی میشود و سرمایهگذاران سپس ۶۰ روز فرصت دارند از دادگاه بخواهند آنها را به عنوان شاکی اصلی معرفی کند. شرکتی که زودتر شکایت را ثبت کند، در جذب سرمایهگذاران با زیانهای سنگین و همچنین شکلدهی به روایت پرونده، جلوتر میافتد. در واقع، بارتلت حق داشت. بعدازظهر دوشنبه پروندهای در دادگاه منطقهای شمالی کالیفرنیا، جایی که دفتر مرکزی انویدیا در آن واقع شده، ظاهر شد.
مؤسسه حقوقی روزن (Rosen Law Firm)، یک شرکت حقوقی شاکی مستقر در نیویورک که متخصص در دعاوی دستهجمعی اوراق بهادار است، این دادخواست را از طرف مارک کیستنماخر، یک سرمایهگذار خرد که طبق جدول ضمیمه شکایت، امسال هفت خرید به ارزش کل حدود ۲۰,۵۰۰ دلار انجام داده است، ثبت کرد. (روزن مشاور حقوقی ارشد در یک توافق ۲۵۰ میلیون دلاری با علیبابا بوده و در میان فعالترین ثبتکنندگان اینگونه پروندهها رتبهبندی میشود). کلاس پیشنهادی شامل هر کسی میشود که اوراق بهادار انویدیا را بین ۹ اکتبر ۲۰۲۵ تا ۸ نوامبر ۲۰۲۶ خریداری کرده است و در این دادخواست هم نام انویدیا و هم هوانگ ذکر شده است.
این دادخواست آنها را به گمراه کردن سرمایهگذاران در مورد روابط هوانگ با مگاسپید (Megaspeed)، شرکت دیتاسنتر مستقر در سنگاپور که آلیس هوانگ در آن یک مدیر ارشد محسوب میشد، متهم میکند و به عنوان مدرک به سه بیانیه اشاره دارد: ادعای اواخر اکتبر جان ریزو، سخنگوی انویدیا، مبنی بر اینکه تعاملات هوانگ با آلیس هوانگ «غیرعادی یا غیرمنتظره نبوده است»، ادعای حتی قدیمیتر این شرکت مبنی بر اینکه «هیچ مدرکی دال بر انحراف» تراشههای خود پیدا نکرده است، و اظهار نظر ۳۰ اکتبر جنسن هوانگ به بلومبرگ مبنی بر اینکه معاملات انویدیا با مگاسپید «عادی و غیرعادی نبوده است».
دادخواست میگوید هر سه مورد نادرست یا گمرهکننده بودهاند، زیرا هوانگ با آلیس هوانگ رابطه داشته است. کیستنماخر خواستار خسارات نامشخص، سود و هزینههای وکالت شده و خواهان محاکمه توسط هیئت منصفه است.
در حالی که بسیاری از موارد نامعلوم باقی مانده است، نظریه حقوقی در اینجا به هیچیک از یافتههای احتمالی تحقیقات هیئت مدیره درباره زندگی خصوصی هوانگ وابسته نیست. هنگامی که نیویورک تایمز ماه گذشته برای اولین بار درباره روابط هوانگ با آلیس هوانگ گزارش داد، ریزو واقعاً به تایمز گفت که این رابطه «غیرعادی یا غیرمنتظره نبوده است». ریزو به طور جداگانه به رسانه دیگری یعنی The Hill گفت: «مگاسپید تفاوتی با بسیاری از مشتریان ابری منطقهای دیگر نداشته است. جلسات با مشتریان بخشی از وظایف یک مدیرعامل است؛ جنسن هر سال با هزاران مدیر اجرایی از مشتریان گفتگو میکند.»
البته، اکنون جهان میداند که این درست نبوده است. بدتر از آن، تایمز گزارش میدهد که سازمان اطلاعات ایالات متحده بیش از یک سال است که آلیس هوانگ را زیر نظر داشته است.
بارتلت گفت، از منظر اوراق بهادار، بیانیه قبلی شرکت «به وضوح یک بیانیه گمرهکننده» بوده است. و از آنجا که هوانگ مدیرعامل است، بارتلت گفت: «دانش او به شرکت تسری مییابد.» به عبارت دیگر، با انویدیا به گونهای رفتار میشود که گویی آنچه را مدیرعاملش میدانسته، میدانسته است.
دادخواست کیستنماخر نیز همین استدلال را مطرح میکند.
بارتلت ادعای «کلاسیک تقلب در بازار» را پیشبینی کرد؛ جایی که سرمایهگذاران استدلال میکنند قیمتهایی را پرداختهاند که منعکسکننده اطلاعات عمومی غلط یا ناقص بوده و با آشکار شدن حقیقت، پول خود را از دست دادهاند. این دادخواست زودهنگام بر همین تئوری استوار است و افت ۷.۹۷ دلاری به ازای هر سهم (معادل ۴.۲۷ درصدی) در روز دوشنبه، مطالب زیادی را برای کار وکلای درگیر فراهم میکند. خسارات در چنین پروندههایی با افت سهام گره خورده است و انویدیا یکی از باارزشترین شرکتهای جهان است، بنابراین میتوانید تصور کنید که یک توافق میتواند فوقالعاده پرهزینه باشد.
این به معنای پرداخت کلان از سوی شرکت و بیمهگران مدیران و مسئولان آن است، اما معمولاً هیچ پیامد شخصی برای مدیرعامل یا هیئت مدیره به همراه ندارد. این مسئله همچنین یک موضوع مدنی است، بنابراین هوانگ با زندان روبرو نیست. همانطور که بارتلت خاطرنشان کرد، تناقض ماجرا اینجاست که این دادخواست به نام سهامداران انویدیا مطرح میشود و سهامداران در نهایت هزینه توافق را، چه به طور مستقیم و چه از طریق حق بیمه، پرداخت میکنند.
بارتلت میزان مواجهه گستردهتر انویدیا را دستهبندی کرد. مورد اول ادعای تقلب در اوراق بهادار است که واضحترین مشکل فوری برای شرکت و به طور بالقوه برای هوانگ محسوب میشود. مورد دوم حاکمیت شرکتی است: اینکه هیئت مدیره چه میدانسته و چه زمانی مطلع شده است. این احتمال وجود دارد که مدیران در بیخبری نگاه داشته شده باشند، اما هیئت مدیره وظایف نظارتی نیز دارد و هنگامی که تایمز شروع به گزارش درباره ارتباط با مگاسپید کرد، شرکت باید خطوط گزارشدهی برای انتقال ریسک بحرانی اینچنینی به مدیران را میداشت. اگر اینگونه نبوده یا اگر مدیران اقدامی نکردهاند، مسئولیت در سطح هیئت مدیره محتمل است.
دسته سوم، که همهچیز را تغییر خواهد داد، تنها زمانی به وجود میآید که تحقیقات هیئت مدیره مشخص کند هوانگ از ارتباط اطلاعاتی مطلع بوده است. همانطور که بارتلت گفت، این «یک بازی کاملاً متفاوت» خواهد بود. (هیئت مدیره روز یکشنبه در بیانیهای عمومی اعلام کرد دلیلی در دست ندارد که نشان دهد امنیت ملی یا اسرار انویدیا به خطر افتاده است.)
همچنین مسئله اقدام دولتی مطرح است. کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) میتواند به دلیل تخلفات عمدی در زمینه تقلب اوراق بهادار، خواستار محرومیت مدیران و مقامات از سمت خود شود که بارتلت گفت از نظر فنی روی میز است. اما او تردید دارد که SEC فعلی به ریاست پل اتکینز با توجه به حمایت رئیسجمهور ترامپ از هوانگ، تمایلی به این کار داشته باشد. مهلت تقریباً دو ساله پس از کشف حقایق، فضایی را برای دولت آینده باقی میگذارد تا اقدام کند، اما این پنجره بسیار تنگ خواهد بود و بارتلت در پاسخ به این پرسش، آن را بسیار بعید دانست.
شایان ذکر است که نه اطلاعیههای شرکتهای حقوقی و نه این دادخواست تازه ثبتشده نشانه یک پرونده قوی نیستند. شرکتهای حقوقی شاکی به محض دیدن فرصتی، سریعاً این اطلاعیهها را منتشر میکنند. اینکه کدام شرکت در نهایت رهبری پرونده را به دست گیرد، بعداً توسط دادگاه تصمیمگیری میشود و این تصمیم معمولاً به این بستگی دارد که کدام سرمایهگذار بیشترین ضرر را متحمل شده است. کیستنماخر در شکایت خود اعلام کرده است که مایل است به عنوان شاکی اصلی خدمت کند، اما دادگاه در نهایت از میان سرمایهگذاران رقیب یکی را انتخاب خواهد کرد. بدون شک آنها به زودی ظاهر خواهند شد.
نظر مهندس بهمن آبادی: این پرونده نشان
منبع: https://techcrunch.com/2026/11/09/the-race-is-on-to-sue-nvidia/