آیا جایگاه جنسن هوانگ در خطر است؟ جفری سوننفلد از دانشگاه ییل شانس بقای او را «حدود ۵۰-۵۰» تخمین می‌زند
هیئت مدیره انویدیا در حال تحقیقات درباره جنسن هوانگ به دلیل رابطه او با یک فرد مشکوک به جاسوسی برای چین است و جفری سوننفلد از دانشگاه ییل معتقد است که ماندن هوانگ در سمت مدیرعاملی، چیزی شبیه به شیر یا خط انداختن است.
هیئت مدیره انویدیا روز یکشنبه اعلام کرد که پس از اعتراف جنسن هوانگ، مدیرعامل این شرکت، به کارکنان مبنی بر خیانت به همسرش، یک تحقیقات مستقل را آغاز کرده است. اما این فقط ماجرای یک مدیرعامل دیگر که رابطه نامشروع داشته نیست. شخص مورد علاقه او، آلیس هوانگ، از مدیران ارشد شرکت مگاسپید است که مقام‌های آمریکایی معتقدند یک جاسوس چینی است و اطلاعات را به پکن منتقل می‌کرده. خلاصه اینکه، با توجه به اینکه چه تعداد از شرکای فناوری و مالی به جایگاه انویدیا در کانون اقتصاد هوش مصنوعی وابسته هستند، ابعاد این ماجرا بسیار فراتر از خود انویدیا است. هوانگ اخیراً در مصاحبه‌ای با بلومبرگ گفت: «من مسئولیت یک صنعت کامل را بر عهده دارم.»
یک سخنگوی سفارت چین در واشنگتن در اواخر ماه اکتبر این اتهامات را «تهمت‌ها و افتراهای بی‌پایه و اساس» خواند و تاکنون هیچ‌گونه اعلام جرمی علیه کسی صورت نگرفته است. با این حال، گزارش شده است که مقام‌های اطلاعاتی ایالات متحده یک سال پیش نگرانی‌های خود را به رئیس‌جمهور دونالد ترامپ ارائه کرده بودند و مقام‌های ارشد بی‌نام در دولت ترامپ به روزنامه نیویورک تایمز گفتند که تردید دارند هوانگ در تمام آن مدت از نقش جمع‌آوری اطلاعات آلیس هوانگ برای چین بی‌خبر مانده باشد. نیویورک تایمز گزارش داد که وقتی برای اولین بار به ترامپ در این باره گزارش داده شد، مقام‌ها باور نداشتند که هوانگ از این موضوع باخبر بوده است و مشخص نیست که آیا ارزیابی آن‌ها تغییری کرده است یا خیر. در همین حال، هیئت مدیره اعلام کرده که هیچ نشانه‌ای مبنی بر به خطر افتادن امنیت ملی یا اسرار شرکت نیافته است.
پرسش اصلی این است که آیا هوانگ می‌تواند از این بحران جان سالم به در برد یا خیر. برای بررسی سناریوهای احتمالی پیش رو، این سردبیر روز یکشنبه با جفری سوننفلد، استاد برجسته، معاون ارشد رئیس دانشکده مدیریت ییل در امور مطالعات رهبری و بنیان‌گذار مؤسسه رهبری مدیران ارشد (که هوانگ را در نشست‌های مدیران عامل خود میزبانی کرده است) گفتگو کرد. سوننفلد گفت که به هوانگ علاقه دارد و دوران حرفهای او را قابل نجات می‌داند، اما شانس بقای او را «حدود ۵۰-۵۰» ارزیابی کرد. او همچنین نکات قابل تأمل زیادی را مطرح کرد.
نخست، خسارت‌های وارد شده. سوننفلد خاطرنشان کرد که تا پیش از این، هوانگ «مورد احترام و اعتماد همه اهالی تکنولوژی» بود. اما او این اپیزود را «قضاوت به شدت ضعیف» توصیف کرد. او گفت حتی اگر هوانگ صرفاً ساده‌لوح بوده باشد، «هر کارمند دیگری در انویدیا به جز خود او به خاطر این موضوع اخراج می‌شد» و همین بی‌احتیاطی به تنهایی به معنای «از دست رفتن جبران‌ناپذیر اعتماد» است.
سوننفلد پیشنهاد کرد که نقطه نجات هوانگ می‌تواند چیزی باشد که روانشناسان اجتماعی آن را اعتبار ایدیو‌سینکراتیک (انعطاف‌پذیری ناشی از سابقه مثبت) می‌نامند، به شرطی که او بتواند ثابت کند فریب خورده است. این اصطلاح از ادوین هالندر، روانشناس اجتماعی، گرفته شده است که در مقاله‌ای در سال ۱۹۵۸ پیشنهاد کرد افراد با نشان دادن شایستگی و پیروی از قوانین یک گروه، می‌توانند در آن گروه کسب امتیاز و انعطاف کنند. هوانگ از زمان تأسیس انویدیا در سال ۱۹۹۳ تاکنون در حال کسب این انعطاف و اعتبار بوده است. اما زمانی که یک گندکاری خودخواهانه به نظر برسد یا هنجارهای اصلی گروه را لمس کند، تمام این حسن نیت‌ها می‌توانند ته بکشند. در اینجا این گروه شامل هیئت مدیره انویدیا، حدود ۴۲,۰۰۰ کارمند آن که به قوانین امنیتی پایبند هستند، و با کمی تسامح، دولت ایالات متحده (با توجه به محدودیت‌های صادراتی‌اش) می‌شود.
ما همچنین درباره نمونه‌های مشابه صحبت کردیم، با این تفاوت که ظاهراً هیچ نمونه مشابهی برای آنچه در حال حاضر رخ می‌دهد وجود ندارد. سوننفلد اشاره کرد مدیران اجرایی که از رسوایی‌های شخصی جان سالم به در می‌برند، گاهی اوقات کار خود را در شرکت دیگری از سر می‌گیرند. مارک هرد، مدیرعامل سابق اچ‌پی (HP)، یکی از این نمونه‌هاست. او بین سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰، شرکت اچ‌پی را از نظر درآمدی به صدر صنعت فناوری رساند، اما پس از آنکه گزارش‌های هزینه‌ای نادرستی ارائه داد که رابطه شخصی‌اش با یک پیمانکار را پنهان می‌کرد، تحت فشار برای استعفا قرار گرفت. اوراکل حدود یک ماه بعد او را استخدام کرد. هوانگ هیچ همتایی ندارد زیرا انویدیا شرکت خودش است.
در مورد نفرات جایگزین در انویدیا نیز، چنین ساختاری عملاً وجود ندارد. در حالی که معمولاً در شرکت‌هایی با ابعاد و اهمیت انویدیا یک سلسله‌مراتب مشخص وجود دارد، هوانگ همچنان همه‌چیز را تا حد امکان تخت نگه داشته است، به طوری که بر اساس گفته‌های خودش، حدود ۶۰ نفر مستقیماً به او گزارش می‌دهند. این ساختار تشخیص اینکه چه کسی می‌تواند جانشین او شود را دشوار می‌کند (اگرچه فرزندان او که هر دو در انویدیا کار می‌کنند، گاهی موضوع گمانه‌زنی‌های جانشینی بوده‌اند). البته این موضوع مانع بازی حدس و گمان جهانی که مطمئناً در پی خواهد آمد نخواهد شد. سوننفلد گفت هیئت مدیره در زمان بحران اغلب به دنبال یک «راه‌حل منجی‌گونه» از خارج از سازمان می‌گردد و اریک اشمیت، مدیرعامل سابق گوگل، را به عنوان یکی از ایده‌ها مطرح کرد.
نقش انویدیا در کانون یک وب‌سایت تأمین مالی دایره‌ای بزرگ و پیچیده، دلیل اصلی است که این مخمصه خاص را بسیار دشوار و بدون شک برای طیف وسیعی از ذینفعان وحشتناک می‌کند. انویدیا نه تنها بزرگ‌ترین ارائه‌دهنده تراشه‌های پیشرانِ رونق هوش مصنوعی است، بلکه تا حد زیادی بانک پشت صحنه این توسعه نیز محسوب می‌شود. علاوه بر سهام در صدها استارتاپ کوچک‌تر، انویدیا در شرکت‌های اوپن‌ای‌آی (OpenAI)، آنتروپیک (Anthropic)، ایکس‌آی (xAI)، کورویو (CoreWeave) و نبوس (Nebius) سرمایه‌گذاری کرده است. در ماه اوت نیز، این شرکت توافق‌نامه‌های اولیه‌ای با آپولو، بلک‌راک، بلک‌استون، بروکفیلد، گلدمن ساکز و KKR امضا کرد که هدف آن‌ها بسیج بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه در طول زمان است و هوانگ گفته است که انویدیا می‌تواند تا یک چهارم آن را پشتیبانی کند. این اقدام به طور گسترده‌ای به عنوان راهی برای توزیع ریسک تفسیر شد. با این حال، یک بحران مدیریتی در کانون توجه، همان نقطه‌ای است که یک لغزش به فروپاشی تبدیل می‌شود.
بنابراین هیئت مدیره انویدیا در حال حاضر چه کاری انجام می‌دهد؟ سوننفلد خاطرنشان کرد که تلاش‌های مداوم و علنی هوانگ برای فروش تراشه‌های پیشرفته به چین، از قبل موجب نگرانی افراد شده بود. داریو آمودی از شرکت آنتروپیک (که انویدیا از آن حمایت کرده است)، در ماه ژانویه در داووس حرفهای زیادی درباره فروش تراشفه‌ها به چین داشت و آن را به «فروش سلاح‌های هسته‌ای به کره شمالی» تشبیه کرد.
اکنون اعضای مستقل هیئت مدیره انویدیا — یعنی همه به جز خود هوانگ — باید مشخص کنند که چه فناوری‌ای، اگر چیزی بوده، به چین راه یافته است و از چه مسیرهایی؛ از جمله اینکه رابطه انویدیا با مگاسپید را بهتر درک کنند. روزنامه نیویورک تایمز در اکتبر ۲۰۲۵ گزارش داد که این شرکت ابری مستقر در سنگاپور که از یک کسب‌وکار بازی‌های چینی رشد کرده و به بزرگ‌ترین خریدار انویدیا در آسیای جنوب شرقی تبدیل شده، حدود <2>۲ میلیارد دلار از تراشه‌های این شرکت را خریده است؛ موضوعی که پرسش‌های گسترده‌تری را مطرح کرد که آیا این شرکت با صادرات مجدد تراشه‌ها به چین یا اجاره دادن آن‌ها به صورت راه دور به مشتریان چینی، به چین در دور زدن محدودیت‌های صادراتی ایالات متحده کمک می‌کرده است. (یک سخنگوی انویدیا پس از انتشار گزارش نیویورک تایمز به نشریه هیل گفت که این اتهامات «به طور کامل بررسی شده و سال گذشته بی‌اعتبار شناخته شدند.»)
انویدیا روز یکشنبه اعلام کرد که در این فاصله، هوانگ همچنان به اداره شرکت ادامه خواهد داد. این کار حتی برای مدیرعاملی که زمان زیادی را صرف سفر به دور دنیا برای ترویج انویدیا می‌کند نیز کار دشواری خواهد بود. برای شروع، سه تن از رؤسای کمیته‌های مجلس نمایندگان خواستار برگزاری یک نشست غیرعلنی با هوانگ در تاریخ ۱۸ نوامبر هستند. انویدیا همچنین قرار است گزارش سود جدید خود را در ۱۷ نوامبر منتشر کند. سوننفلد انتظار دارد که حتی اگر هوانگ عنوان شغلی خود را حفظ کند، مجبور شود بخشی از تصمیم‌گیری‌های روزمره را واگذار کند.
در حال حاضر تنها یک چیز قطعی است. هوانگ مالک آن دسته از سهام با حق رأی فوق‌العاده که قدرت او را در انویدیا تثبیت کند، نیست. سوننفلد اغلب از ساختارهای دو طبقه سهام که به بنیان‌گذاران قدرت می‌بخشد دفاع می‌کند و می‌گوید موفقیت هوانگ بدون داشتن چنین ساختاری، بهترین استدلال نقض‌کننده این نظریه بوده است. اما سوننفلد افزود که اگر هوانگ چنین سهامی داشت، برکنار کردن او بسیار دشوارتر می‌شد.
این اپیزود ممکن است به عنوان یک لحظه عطف در نحوه محافظت صنعت فناوری از اسرار خود در حافظه‌ها باقی بماند. سوننفلد استدلال می‌کند که صنعت فناوری در مقایسه با پیمانکاران دفاعی که با رژیم‌های سخت‌گیرانه مجوز روبه‌رو هستند، «بیش از حد سهل‌انگار» بوده است. دستگیری ماه گذشته یک مهندس اوپن‌ای‌آی به همین مشکل اشاره دارد. او متهم شد که یک دستگاه ضبط صدا را پشت یک تلویزیون در اتاق کنفرانس مدیران اجرایی پنهان کرده است، و در حالی که اوپن‌ای‌آی اعلام کرده هیچ نشانه‌ای از دسترسی به وزن مدل‌ها، کد منبع یا داده‌های مشتریان وجود ندارد، این پرونده نشان می‌دهد که شرکت‌های فناوری تا چه حد در برابر افراد نزدیک به خود آسیب‌پذیر هستند.
این احتمال وجود دارد که هوانگ از این تحقیقات جان سالم به در برد (سوننفلد امیدوار است هیئت مدیره او را از کمک آگاهانه به هر فردی تبرئه کند). آزمون بزرگ‌تر زمانی فرا می‌رسد که کارمندان، مشتریان و شرکای انویدیا و به‌طور غیرمستقیم میلیون‌ها آمریکایی که انویدیا را در حساب‌های بازنشستگی ۴۰۱(k) خود دارند، باید تصمیم بگیرند که آیا یک اقتصاد هوش مصنوعی که تا حد زیادی بر پایه قضاوت هوانگ ساخته شده است، همچنان منطقی به نظر می‌رسد یا خیر.
نظر مهندس بهمن آبادی: بزرگ‌ترین درس این رسوایی برای رهبران صنعت، آسیب‌پذیری ساختارهای تخت و وابستگی شدید اقتصاد هوش مصنوعی به تصمیمات فردی یک مدیرعامل است. در معماری شرکتی انویدیا، فقدان جانشین مشخص و تمرکز بالای قدرت، یک لغزش شخصی را تا مرز فروپاشی کل سیستم پیش برده است. این بحران زنگ خطری جدی برای توسعه‌دهندگان است تا امنیت، حاکمیت شرکتی و کنترل دسترسی‌ها را جدی‌تر از نبوغ فردی بنیان‌گذاران بگیرند.