قابلیت تکمیل خودکار مبتنی بر هوش مصنوعی کروم اکنون می‌تواند برای پر کردن فرم‌ها به جیمیل شما سر بزند
به‌روزرسانی تکمیل خودکار به کروم اجازه می‌دهد با اجازه شما، تأییدیه پرواز، اطلاعات رهگیری، جزئیات سفارش و سایر اطلاعات را از صندوق ورودی ایمیل شما استخراج کند.
مرورگر کروم گوگل در حال دریافت به‌روزرسانی است که قابلیت‌های تکمیل خودکار آن را با استفاده از هوش مصنوعی بهبود می‌بخشد. این شرکت روز چهارشنبه اعلام کرد که کروم نسخه پیشرفته‌ای از تکمیل خودکار را دریافت خواهد کرد که به کاربران کمک می‌کند فرم‌های آنلاین را با پیشنهادهایی که از جیمیل آن‌ها استخراج شده است، پر کنند.
این بدان معناست که کروم می‌تواند با ارجاع به ایمیل‌های شما، مواردی را که ممکن است به آن‌ها نیاز داشته باشید پیشنهاد دهد؛ مواردی مانند شماره تأیید پرواز، شناسه عضویت، اطلاعات رهگیری، شماره سفارش، آدرس، شماره تلفن یا شماره کارت اعتباری.
این به‌روزرسانی، توسعه‌ای بر «هوش شخصی» (Personal Intelligence) گوگل است که در حال حاضر به کاربران اجازه می‌دهد برنامه‌های گوگل خود را به دستیار هوش مصنوعی آن، یعنی جمینای، متصل کنند تا جزئیات خاصی را بازیابی کرده و سپس از آن‌ها برای پاسخ به سوالات پیچیده استفاده کنند.
اگرچه این به‌روزرسانی ظاهراً کوچک به نظر می‌رسد، اما می‌تواند استفاده از کروم را ساده‌تر کند، که این امر می‌تواند دلیل دیگری به کاربران بدهد تا به استفاده از مرورگر گوگل ادامه داده و در اکوسیستم هوش مصنوعی آن باقی بمانند. این ویژگی یادآور یکی از محبوب‌ترین قابلیت‌های اپل است: توانایی تشخیص خودکار کدهای تأیید ارسال‌شده از طریق پیامک و نمایش آن‌ها در بالای صفحه کلید، که به کاربران اجازه می‌دهد آن‌ها را با یک لمس وارد کنند.
مانند سایر ویژگی‌های هوش شخصی، کاربران می‌توانند تصمیم بگیرند که آیا می‌خواهند تکمیل خودکار پیشرفته را از تنظیمات کروم خود فعال کنند یا خیر. گوگل خاطرنشان می‌کند که داده‌های حساس رمزگذاری می‌شوند.
این ویژگی در حال عرضه به کاربران ایالات متحده در نسخه دسکتاپ و همچنین در اپلیکیشن‌های iOS و اندروید برای جمینای در کروم است.
نظر مهندس بهمن آبادی: اتصال هوش مصنوعی کروم به جیمیل برای تکمیل خودکار فرم‌ها، مرز بین مرورگر و دستیار شخصی را کم‌رنگ‌تر از همیشه می‌کند. به عنوان یک توسعه‌دهنده، معتقدم اینپارسینگ داده‌های شخصی اگرچه UX را متحول و کارها را چند قدم جلوتر می‌اندازد، اما چالش‌های معماری عظیمی در حوزه حریم خصوصی و مدیریت توکن‌های حساس ایجاد می‌کند. در نهایت، ارزش واقعی این ابزار زمانی آشکار می‌شود که کاربران کنترل کامل و شفافی روی محدوده دسترسی مدل به صندوق ورودی خود داشته باشند.