گروک اولین هفت دقیقه از انیمیشن تولید شده با هوش مصنوعی خود به نام «اودیسه» را منتشر کرد

آنتونی ها — ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۳۱:۱۶ (UTC)

این فیلم، تا زمانی که به دنبال هنر، الهام‌بخشی یا جذابیت‌های انسانی نباشید، قابل‌قبول به نظر می‌رسد.

سه ماه پس از اینکه ایلان ماسک اعلام کرد گروک نسخه سینمایی کامل و «از نظر تاریخی دقیقی» از «اودیسه» را منتشر خواهد کرد، این شرکت اکنون هفت دقیقه کامل را منتشر کرده است که در حال حاضر آن را «قسمت ۱ از مجموعه اودیسه ما» می‌نامد.

ماسک پیش‌تر به نسخه کریستوفر نولان از «اودیسه» تاخته بود؛ زیرا نولان از بازیگران غیرسفیدپوست و ترنس‌جندر استفاده کرده بود. نولان از بسیاری جهات نقطه مقابل ایده‌آل برای ماسک است — در حالی که مدیرعامل اسپیس‌اکس و تسلا مراکز داده در فضا را تبلیغ می‌کند و جریانی بی‌پایان از محتوای تولید شده با هوش مصنوعی را به اشتراک می‌گذارد، نولان خود را «تکنو-بدبین» توصیف کرده و گفته است که پیش از ظهور هوش مصنوعی، هرگز فناوری‌ای را ندیده بود که «تا این حد به‌طور کامل توسط عموم مردم پس زده شود».

و در حالی که نسخه نولان از «اودیسه» مسلماً از جلوه‌های ویژه فراوانی استفاده کرده است، اما بیشتر یک شاهکار در فیلم‌سازی میدانی (عملی) به شمار می‌رود، با فیلم‌برداری در شش کشور و بازیگران و عوامل هزارنفری. این فیلم پس از اکران در ماه ژوئیه، به یک موفقیت فوق‌العاده در گیشه تبدیل شد، بلیت‌های اکران Imax آن برای ماه‌ها پیش‌فروش شد و به مدعی اصلی جوایز اسکار بعدی تبدیل گشت.

اما در مورد نسخه گروک از «اودیسه» (که با همکاری استودیوهای واندر و کارگردان، دو واکر ساخته شده است)، خب، می‌توانید خودتان تماشا کنید.

قسمت اول مجموعه اودیسه ما را که با Grok Imagine ساخته شده است، تماشا کنید. در بخش نظرات به ما بگویید که آیا مایل به دریافت تحلیل کاملی از نحوه ساخت آن هستید یا خیر! همکاری خلاقانه با @WonderStudiosX و کارگردان دو واکر @glumlot_ pic.twitter.com/xpgpkqSCpq— Grok Imagine (@imagine) ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶

اعتراف می‌کنم که آن‌قدرها هم که انتظار داشتم به طرز فجیعی زشت نیست، و قطعاً از سایر ویدیوهایی که ماسک اخیراً منتشر کرده، چشمگیرتر است. اگر حقیقت را نمی‌دانستم، لحظاتی وجود داشت که ممکن بود فکر کنم این‌ها بازیگران واقعی هستند که در حال دریانوردی در یک دریای واقعی‌اند. و اگرچه نمی‌توانم درباره دقت تاریخی گروک اظهارنظر کنم، اما به نظر می‌رسد مقداری دستکاری و توجیه لازم بوده است، زیرا هیچ‌کس به زبان یونانی باستان صحبت نمی‌کند. اما به هرحال، همه شخصیت‌ها دارای رنگ‌پوستی مورد تأیید ماسک هستند، در حالی که راوی از لهجه‌ای بریتانیایی استفاده می‌کند که برای هر کسی که بازی ویدیویی فانتزی بازی کرده یا فیلم‌های حماسی کلیشه‌ای هالیوود را در ۲۵ سال گذشته تماشا کرده باشد، آشنا به نظر می‌رسد.

چیزی که این ویدیو واقعاً از آن بی‌بهره است، هرگونه حس هنر، الهام یا جذابیت انسانی است. پس‌زمینه داستان — که از طریق همان صداگذاری ذکر شده روایت می‌شود — به نظر می‌رسد تا ابد ادامه دارد و در نهایت جای خود را به چهره‌های ریش‌دار یکی پس از دیگری می‌دهد که هر کدام خطوط گفتاری تصنعی فریاد می‌زنند که دیالوگ‌های مسئله‌دار نولان («عصر برنز ما در حال فروپاشی است!») را شبیه به آثار شکسپیر می‌کند.

در حالی که چند نمای منفرد ممکن است شبیه‌سازی قابل‌قبولی از واقعیت ارائه دهند، اما در مجموع، این کلیپ کاملاً بی‌روح به نظر می‌رسد و هیچ حس پویایی و دلیلی برای اهمیت دادن به هیچ‌کس یا هیچ‌چیز روی صفحه به بیننده نمی‌دهد. در حالی که در تماشای نزدیک به سه ساعتِ «اودیسه» نولان هیچ مشکلی برای تمرکز نداشتم، اما حتی پیش از اینکه نسخه گروک به نیمه برسد، با بی‌حوصلگی مدام زمان باقی‌مانده را چک می‌کردم. اگر این یک کات‌سین (میان‌پرده) در یک بازی ویدیویی بود، حتماً دکمه «رد کردن» (skip) را می‌زدم.

تصور اینکه کسی بخواهد هفت دقیقه دیگر از این اثر را تحمل کند سخت است، چه رسد به اینکه بخواهد یک فیلم کامل از آن را تماشا کند.