Tesla workers balk at training Optimus humanoid robots as replacements

کارگران تسلا از آموزش ربات‌های انسان‌نمای اپتیموس به‌عنوان جایگزین خود سر باز می‌زنند

با وجود چالش‌ها، تسلا هدف گذاری کرده است که تا پایان سال ۲۰۲۶، هفته‌ای ۱۰۰۰ ربات اپتیموس تولید کند.

تغییر مسیر تسلا از ساخت خودروهای برقی به سمت ربات‌های انسان‌نما به دلیل دست‌های رباتیک پیچیده و اعتراض کارگرانی که از آموزش ربات‌هایی که قرار است جایگزینشان شوند سر باز می‌زنند، با چالش‌هایی روبراست. تلاش برای مقیاس‌پذیری تولید در حالی انجام می‌شود که ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا، آینده این شرکت را روی هوش مصنوعی و رباتیک شرطبندی کرده است.

ماسک که گاه ادعاهایی مطرح می‌کند که هرگز محقق نمی‌شوند، در جریان نشست اعلام درآمد سه ماهه دوم سال ۲۰۲۶ تسلا، ربات انسان‌نمای اپتیموس را بالقوه «بزرگ‌ترین محصول تاریخ» توصیف کرد. اما او همچنین اعتراف کرد که ساخت یک ربات انسان‌نمای مستقل که قادر به انجام کارهای مختلف باشد، «یکی از سخت‌ترین مسائل برای حل کردن است»—و اکنون گزارش‌های جامع نشریه اینفورمیشن (The Information) از بروز پیچیدگی‌های متعددی پرده برداشته است که تسلا تلاش می‌کند در جریان توسعه ربات‌های چندمنظوره و گسترش تولید انبوه با آن‌ها مقابله کند.

بر اساس گزارش اینفورمیشن، کارخانه تسلا در فرمونت کالیفرنیا از ماه مه ۲۰۲۶ تولید سدان مدل S و خودروی شاسی‌بلند مدل X را متوقف کرده و این شرکت هم کارگران خط تولید و هم مهندسان خود را به کار روی پروژه اپتیموس گمارده است.

اما جدیدترین نسخه اپتیموس، یعنی اپتیموس V3، از منظر توسعه و ساخت بسیار چالش‌برانگیز ظاهر شده است. گزارش اینفورمیشن به مشکلاتی در زمینه تنظیم دقیق قطعات توسط تجهیزات خط تولید و همچنین محدودیت‌های ناشی از کارکرد بیش از حد سریع خط تولید اشاره می‌کند. گزارش‌ها حاکی از آن است که تسلا تولید را به صدها ربات در هفته رسانده است—اما این شرکت هدف گذاری کرده است تا پایان سال ۲۰۲۶ آمار تولید را به بیش از ۱۰۰۰ ربات در هفته برساند.

صنعت خودروسازی و سایر صنایع دهه‌هاست که از ربات‌های صنعتی تخصصی مانند بازوهای رباتیک استفاده می‌کنند. تسلا و بسیاری از خودروسازان و شرکت‌های رباتیک دیگر روی این فرض بسته‌اند که ربات‌های انسان‌نما در ترکیب با پیشرفت‌های مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند در نهایت ربات‌های چندمنظوری را به ارمغان بیاورند که از عهده انجام طیف متنوعی از وظایف برآمده و با محیط‌های کاری انسانی سازگاری بهتری پیدا کنند.

چالش‌های سخت‌افزاری و هوش مصنوعی

پوشیده نیست که ساخت دست‌های رباتیکی که قادر به انجام کارهای ظریف هم‌سطح با دست انسان باشند، یک چالش بزرگ مهندسی است. پیچیدگی چنین دست‌های رباتیکی دردسرهای تولیدی بیشتری را برای تسلا به همراه داشته است، زیرا کارگران انسانی باید به‌صورت دستی دست‌ها و ساعدهای اپتیموس را مونتاژ کنند که مجموعاً دارای بیش از ۱۰۰ قطعه کوچک مانند پیچ هستند.

این فرآیند ساخت ناقص و کاربرمحور منجر به تولید ربات‌هایی شده است که نیاز به تعمیرات فوری دارند. حسگرهای لمسی دست‌های این ربات نیز به اندازه کافی غیرقابل اعتماد بوده‌اند؛ به طوری که تسلا اکنون یک لایه حسگر دستکش‌مانند توسعه داده است که می‌توان آن را بدون نیاز به تعویض کل دست ربات، جایگزین کرد.

قابلیت‌های هوش مصنوعی این ربات نیز طبق گزارش‌ها هنوز برای عملیات‌های چندمنظوره ناکافی است، که با توجه به چالش‌های پیش روی هر شرکت رباتیک در این حوزه، چندان تعجب‌آور نیست. در عوض، یکی از منابع نشریه اینفورمیشن توصیف کرده است که ربات‌های اپتیموس تسلا در حال حاضر برای انجام وظایف خاص در محیط‌های به‌دقت کنترل‌شده نیاز به برنامه‌نویسی دارند.

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیش روی تمام شرکت‌های رباتیک، به دست آوردن داده‌های آموزشی کافی برای کمک به یادگیری بصری انواع وظایف دستی توسط ربات‌ها است. اتکای شدید به یادگیری تقلیدی باعث شد تسلا از کارگران کارخانه‌های خود در تگزاس و کالیفرنیا بخواهد لباس‌های خاصی بپوشند که برای ضبط حرکات فیزیکی آن‌ها در حین کار طراحی شده‌اند.

با این حال، اینفورمیشن گزارش داد که برخی از کارگران اعتراض کرده‌اند زیرا «می‌دانستند این ربات‌ها برای این طراحی شده‌اند که در نهایت جایگزین آن‌ها شوند.» بنابراین تسلا ظاهراً مسئولیت جمع‌آوری این داده‌ها را به تیم‌های اختصاصی واگذار کرده و همچنین «مراکز آموزشی» را برای چنین تیم‌هایی راه‌اندازی کرده است.

رقابت برای ساخت ربات‌ها

اینفورمیشن همچنین بر وابستگی مداوم تسلا به تامین‌کنندگان چینی برای ساخت قطعات مختلف ربات تأکید می‌کند. اینفورمیشن پیش‌تر گزارشی درباره استارتاپ‌های سیلیکون ولی منتشر کرده بود که قطعات رباتیک را در چمدان‌های خود از چین به ایالات متحده می‌آورند.

وابستگی زنجیره تامین صنعت رباتیک ایالات متحده به چین، علیرغم تلاش‌های دولت ترامپ برای تقویت زنجیره‌های تامین داخلی و تولید رباتیک، همچنان پابرجاست. در ماه ژوئیه، کمیسیون ارتباطات فدرال واردات ربات‌های جدید خارجی از جمله ربات‌های انسان‌نما و سگ‌های رباتیک چهارپا و همچنین جاروبرقی‌های رباتیک را ممنوع کرد.

بسیاری از چالش‌های گزارش‌شده تسلا در ساخت ربات‌های انسان‌نما منحصربه‌فرد نیستند. اما این موضوع احتمالاً تسلی خاطر کوچکی خواهد بود، زیرا تسلا در چندین جبهه نیز با رقابت شدیدی روبروست؛ خودروسازانی در چین، ژاپن و کره جنوبی نیز در حال توسعه ربات‌های انسان‌نما هستند، بدون اینکه بخواهیم شرکت‌های رباتیک اختصاصی فعال در زمینه انسان‌نماها را نادیده بگیریم. تویوتا قصد دارد میلیاردها دلار برای ارتقای کارخانه‌ها با استفاده از ربات‌ها از جمله چند ربات انسان‌نما سرمایه‌گذاری کند، در حالی که هیوندای برنامه‌ریزی کرده است تا طی چند سال آینده تا ۲۵,۰۰۰ ربات انسان‌نمای Atlas را که توسط شرکت زیرمجموعه آمریکایی‌اش، یعنی بوستون داینامیکس (Boston Dynamics) توسعه یافته‌اند، مستقر کند.

یکی از شرکت‌هایی که در زمینه استقرار تجاری ربات‌های انسان‌نما بیشترین پیشرفت را داشته است، شرکت اگیلیتی رباتیکس (Agility Robotics) مستقر در اورگان است که برای نخستین بار در سال ۲۰۲۴ آن‌ها را در یک انبار متعلق به شرکت GXO Logistics در منطقه آتلانتا به کار گرفت. اما توجیه تجاری کلی برای ربات‌های انسان‌نما هنوز باید از طریق استقرارهای پایدارتر و مقرون‌به‌صرفه‌تر به اثبات برسد—علاوه بر اینکه باید نشان داده شود این ربات‌ها می‌توانند با امنیت کامل در کنار انسان‌ها کار کنند.

منبع: https://arstechnica.com/ai/2026/09/tesla-workers-balk-at-training-optimus-humanoid-robots-as-replacements/